Póker
Ég hef oft furðað mig á því, og sérstaklega undanfarna daga, hvernig fólk syrgir tap í hlutabréfum. Fyrir mér eru hlutabréfaviðskipti ekkert nema póker. Þú átt eitthvað sem þú leggur í pottinn og síðan áttu einhverja aðra upphæð þegar upp er staðið. Þar á milli áttu ekki neitt. Þó að þú hafir unnið eina hendi átt þú ekki upphæðina sem þú vannst nema þú standir upp á þeim punkti og segir skilið við spilið. Ef þú gerir það ekki þá ertu enn með og næsta hendi þarf ekki að vera jafn lánsöm.
Sem sagt - þeir sem kaupa sér hlutabréf ættu bara að gera það bara vegna þess að þeir hafa efni á að tapa því.
Talandi um tap þá miða margir tap sitt við þá upphæð sem þeir höfðu þegar best gekk í spilinu (þ.e. við hæstu verð á mörkuðum). Það eru ekki raunverulegir peningar nema þú hafir dregið þig í hlé á þeim punkti. Tap miðast bara við hvað þú keyptir þig inn á borðið með og hvað þú áttir þegar upp var staðið.
Þess vegna er það alltaf slæm hugmynd að taka lán fyrir hlutabréfabrask.
Eða eins og skáldið kvað:
“You gotta know when to hold’em, know when to fold’em
know when to walk away, know when to run.You never count your money when you’re sitting at the table,
there’ll be time enough for counting when the dealin’s done.”
Það er síðan allt annað mál þegar fólki er ráðlagt að leggja sína peninga í hlutabréfaviðskipti án þess að áhættan sé útskýrð fyrir þeim. Slíkt er í besta falli siðlaust og í versta falli glæpsamlegt.
:)
MD
Heimspekingarnir Calvin og Hobbes
Hafa ótrúlegt lag á því að komast að kjarna málsins. Blaðamaður Moggans sem gróf þetta upp í tilefni dagsins fær sérstakt hrós.
:)
MD
P.S. Þakka Birni Þór fyrir ábendinguna!
Nytsemi og snör þróun
Ég er hrein mey í aðferðarfræðinni sem kennd er við ‘agile‘ eða snara hugbúnaðarþróun. Er að taka þátt í mínu fyrsta verkefni og hef verið að fíla mig svolítið ofan lækjar með enga ár.
Sérstaklegahef ég átt erfitt með að skilja hvernig hægt sé að ná yfirsýn yfir þróun sem hefur tekið ítrun upp á næsta stig og að því er virtist ekki vilja vita lengra en nef þess náði vegna þess að uppbyggingin á öll að fara fram í svo smáum skrefum.
Yfirsýn og heildarmynd eru forsendur fyrir viðmótshönnun svo að þetta var ekki alveg að ganga upp í hausnum á mér. Það er ekki hægt að hanna heildstætt notendaviðmót eina aðgerð í einu.
Það hefur líklega sést á mér langar leiðir að ég var gjörsamlega vilt svo hann Daði hjá Sprett var svo huggulegur að senda mér grein sem fjallar um nytsemi og snara þróun.
Í stuttu máli lýsir hún aðferðafræði sem getur gengið upp fyrir nytsemisnerði en nýtir um leið alla kosti snarrar þróunar: Það er að stilla viðmótshönnuðinum upp í eigendahópinn og leyfa honum síðan að framkvæma sýna galdra og hlaupa á milli þróunarteymis og notenda. Halda nægjanlegri yfirsýn en um leið hafa tækifæri til að koma með úrbætur um leið og þarf.
Mæli með henni:
Twelve emerging best practices for adding UX work to Agile development.
:)
MD
P.S. Fæ ég ekki prik fyrir mína snörun á ‘agile development’ yfir á íslensku?
Rússíbanareið
Nú veit ég ekkert um peninga og hefur bæði þeim og mér þótt best að hafa sem minnst samneyti við hvort annað sem lýsir sér fyrst og fremst í því að ég reyni að losa mig við þá um leið og ég kemst yfir þá. Þetta er aðalástæðan fyrir því að ég er ekki fyrsta bankastýra á Íslandi.
Þess vegna ætti ég að segja sem minnst um ástandið.
En mig langar að stinga að ykkur observation sem er svona mín upplifun af íslenskri hagstjórn. Henni má lýsa með sínusbylgju:
Ég er nefninlega eldri en tvævetur og eftir að ég hef komist á fullorðinsár hef ég tekið þátt í tveimur hæðum (sumir vilja nefna þetta bólur) og einni lægð í efnahagskerfinu. Ég skil svo mikið í fréttunum að vita að núna erum við einhversstaðar nálægt botninum í sínusbylgjunni minni fínu. Og af því að ég hef upplifað það sjálf tvisvar þá veit ég að fljótlega á eftir botninum er náð kemur uppsveiflan. Og þar sem ég veit að ég get ekki nokkurn skapaðan hlut gert í málunum þá bara bíð ég þolinmóð eftir að mér verði kippt upp aftur. Rétt eins og ég vissi þar sem ég sat á toppnum á bylgjunni í risapartýi þar sem Magni og Dilana léku undir dansi fyrir, ó, svo stuttu síðan, að nú væri bara ein leið og hún væri niður á við.
Aðhvarf að miðgildi (regression toward the mean) heitir það.
Þetta er kannski ekki sérstaklega skarpskyggnt mat á ástandinu en þetta er mín hugmynd (mental model) um það hvernig efnahagskerfið virkar. Og ég er bara farþegi í þessum rússíbana.
En það eru fleiri fyrirbæri sem má lýsa á sama hátt. Sveiflukennt skap þess sem þjáist af geðhvarfasýki tekur sínar hæðir og lægðir. Og þó að svartnættið neðst í bylgunni sé yfirþyrmandi þá eru margir þeir sem þjáðst af geðhvarfasýki ekki tilbúnir til að fórna ofsagleðinni á toppnum með því að taka lyf.
Þarna finnst mér við geta fundið aðra samlíkingu við íslenska hagstjórn. Við erum ekki tilbúin til að taka geðstýrandi lyf (þ.e. binda taum okkar við stærri efnahagskerfi eins og Evrópusambandið eða Bandaríkin) því að þá fengjum við ekki að njóta vímunnar í maníunni.
En hvað finnst farþegunum í rússíbananum? Viljum við sigla lygnari sjó eða sækjum við í adrenalínkikkið? Er það ekki það sem við ættum að taka afstöðu til í næstu kosningum?
:)
MD
Górillu-list
Þar sem ég hef ekkert gáfulegt um bankakreppuna að segja þá langar mig bara að segja ykkur frá því að við Hjalli erum orðin fræg.
Þýskur upplýsingavefur um górillur ákvað að nota mynd sem við tókum í Rúanda í vor í hausinn á vefnum. Undir Creative Commons leyfinu er það náttúrulega ekkert nema sjálfsagt.
Upprunalega myndin:
:)
MD
Unga fólkið og eldhússtörfin
Þann 3. október stendur Skýrslutæknifélag Íslands fyrir haustráðstefnu sem á að höfða til ungs fólks í upplýsingatækni:
Meiningin er að höfða til þeirra sem eru að hefja störf í upplýsingatækni og reyna að virkja þá á vettvangi SKÝ.
Ég vona að þið látið ekki bjánahrollinn vegna titils ráðstefnunnar stoppa ykkur að mæta. Það verður fókuserað á allskonar hip-cool-og-trendy stöff sem er að gerast í upplýsingatækni í dag.
:)
MD
